Volgens de Bijbel is de ark een immense boot die door het Bijbelse personage Noah werd gebouwd. Noah moest – volgens de christelijke legende–- van God een ark timmeren die geschikt was om zijn gezin en ongeveer 50.000 diersoorten en miljoenen insectensoorten te redden van een zondvloed, die alle mensen en dieren op aarde zou vernietigen – waarbij men zich kan afvragen wat er met de vissen gebeurde. Hun bleef de toorn Gods kennelijk bespaard.

Volgens de Bijbel was de ark 137 meter lang, 23 meter breed en 14 meter diep. Hoe je daar 100.000 dieren (van elke soort twee) en miljoenen insecten in wurmt, staat niet beschreven, maar het moet moeilijk zijn geweest. Wat de schrijvers van de Bijbel én de vele kunstenaars die dit verhaal op een of andere manier hebben verzinnebeeld allemaal over het hoofd hebben gezien, is de kangoeroe. Het valt op dat de ark, althans volgens de geschriften en afbeeldingen, slechts dieren bevatte die in of in de buurt van Palestina voorkomen. En dan hebben we het nog niet over de logistieke problemen: de ark dreef zes maanden rond – stel u voor, zes maanden voedsel opslaan voor miljoenen dieren (die elkaar dan niet mogen opeten), zes maanden uitwerpselen, voor zes maanden zoet water aan boord… Kortom, een opdracht die nog moeilijker is dan ‘maak Geert Wilders lid van de Hezbollah’. Bovendien: als het verhaal klopt, is elke mens op aarde familie van Noah, die in dat geval een nogal incestueuze clan zou hebben gehad. Voor alle duidelijkheid: de genetica leert ons dat het onmogelijk is. Het verhaal van de ark is dan ook niets meer dan dat: een verhaaltje, een allegorie. Maar er zijn dus mensen die dit letterlijk nemen en die hun leven lang naar resten van de ark zoeken.

Hebben al diegenen die het verhaal letterlijk nemen er ooit bij stilgestaan dat God de facto miljoenen mensen inclusief zuigelingen en kinderen heeft vermoord die volgens de Bijbel toch allemaal onschuldig zijn? Maar goed, het was de eerste genocide die God in het Oude Testament beging, maar niet de laatste.

De populairste theorie is dat de ark indertijd zou zijn aanbeland op de Turkse berg Ararat. Elk jaar zijn er wel expedities naar die berg. Veel van die onberaden ondernemingen claimen telkens de ark te hebben gevonden… maar nog niemand heeft ooit deugdelijk bewijs van die claim kunnen voorleggen.

Het laatste spectaculaire verhaal in de reeks komt van een Turks-Chinees team dat in 2007 de ark zou hebben gevonden. Op de berg Ararat, op een hoogte van 4200 meter, vonden ze een gefossiliseerde houten constructie die volgens de Turken en Chinezen overeen zou komen met de grootte van de ark zoals die in de Bijbel staat beschreven. Maar ook nu is er qua bewijsvoering niets meer dan wat onduidelijke beelden van hout onder ijs en rotsen.

Een andere theorie – tegelijkertijd een van de hardnekkigste theorieën – is dat de ark in het bezit zou zijn van de Ethiopische kerk, maar ook hiervoor ontbreekt elk redelijk bewijs. De ark is trouwens ook al ‘gevonden’ in Iran, Jordanië, het Vaticaan, Koerdistan, Azerbeidzjan, Armenië… Wij denken dat de ark zich in Atlantis bevindt.

Als de ark niet echt is, dan bouwen we hem maar na, moeten enkelen hebben gedacht. In 2008 besloot Nederlander Johan Huibers zijn droom te verwezenlijken en de ark van Noah op ware grootte na te bouwen. Aan boord van de replica op ware grootte komen levende dieren, verschillende attracties met een Bijbels thema, exposities en activiteiten voor jong en oud, maar ook een restaurant. De bedoeling was om de ark tijdens de Olympische Spelen in Londen open te stellen.

Ook in de reclamewereld doemt de ark op. In een filmpje van een bekende deodorantfabrikant, die zijn product passend 2012 noemde, maakt een man een ark tegen de komende zondvloed en krijgt dankzij z’n deo de knapste vrouwen twee aan twee in z’n vaartuig.

In de Amerikaanse staat Kentucky wilde gouverneur Steve Beshear een religieus themapark rond de ark van Noah beginnen. Dat themapark zou ook een replica van de toren van Babel moeten bevatten. De hoop was om het park tegen 2014 feestelijk te openen. Het probleem is uiteraard dat hier een forse hap belastinggeld voor zal worden gebruikt (150 miljoen dollar), terwijl er in de VS bij ons weten toch officieel een scheiding is tussen kerk en staat. Met dat geld zou pakweg de armoede in Kentucky kunnen worden bestreden, maar godsdienst lijkt belangrijker te zijn. Ze hebben daar in Kentucky al wat ervaring: enkele jaren geleden werd het museum van creatie (de Bijbelse wel te verstaan, niet de echte creatie van de aarde) opgericht, dat in drie jaar tijd al één miljoen goedgelovige bezoekers wist te lokken.

Overigens wordt het arkpark zeker niet het eerste religieuze themapark in de States. In Florida is er al het Holy Land Experience, waar het oude Jeruzalem is nagebouwd en de kruisiging van Jezus elke dag wordt gereconstrueerd. Ons medeleven gaat uit naar de acteur die aan de zoon Gods gestalte moet geven.

Oorspronkelijk verschenen in mijn boek: Vergaat de wereld in 2012?